Blog

Over plantjes en beestjes

‘Zeg Bertine! Zou je niet weer eens een keer een blog schrijven voor onze website?’ ‘Uuhhh, dat wil ik wel, maar waarover? Jullie weten veel meer dan ik. En mijn teksten zijn net zo warrig en onnavolgbaar als mijn gedachten. ‘Geen excuus, er komt vast wel iets in je op. Aan de slag!’

Vooruit dan maar. Heb daarom enig begrip dat mijn tweede blog opnieuw een povere poging is me te etaleren in het digitale walhalla van de zelfverheerlijking.

Eerst iets over mezelf, dat schijnt te moeten. Ik ben een typisch generatie X stadskind, het grootste gedeelte van mijn leven tuinloos doorgebracht in een binnenstedelijke omgeving. Ik hield me nooit zo bezig met de natuur om me heen, had andere interesses. Daar kwam op een onverwachte manier verandering in toen ik in 2007 samen met mijn collega Edwin van Eeckhoven de allereerste BREEAM opleiding volgde die op het Europese continent werd gegeven. Er werd naast de gebruikelijke hardcore technische aspecten zoals energie, duurzame materialen en uitstoot van schadelijke stoffen ook aandacht besteed aan iets wat totaal nieuw voor me was: ‘Landgebruik & Ecologie’ (L&E). Ik was gelukkig niet de enige in het klasje die met de oren klapperde, een geruststellende gedachte.

Sinds die eerste kennismaking met BREEAM hebben mijn collega’s een imposante hoeveelheid BREEAM-certificeringen begeleid, en het gaat maar door. Naast de gebruikelijke uitwisseling van kennis over technologische oplossingen gaat het opvallend vaak over de oplossingen die ecologen aandragen voor het invullen van de L&E-voorwaarden. Dit leidt tot de introductie van voor techneuten nieuwe begrippen zoals ‘ecologische zones’, ‘insectenhotels’, ‘solitaire bijen’, ‘vleermuiskasten’ en wat al niet meer. Het enthousiasme van mijn collega’s -de leken- en de ecologen -de experts- werkte aanstekelijk.

Mijn enthousiasme werd versterkt door het boek ‘Een verhaal met angel’ van Dave Goulson, waarin hij het gedrag en belang van de wilde bijen op een lucide manier over het voetlicht bracht. Ik was om. Echter, voor mij geen CO2-uitbrakende vliegtuigreizen naar verre orden om van de natuur te genieten, terwijl nota bene de omgeving om me heen barst van mini Serengeti’s vol met flora en fauna die ik nooit eerder serieus had besnuffeld. Het enthousiasme temperde tijdelijk toen ik tijdens een zomers tuinfeest van een vriendin lek werd gestoken door tientallen insecten, waarvan ik de soortnaam tot op de dag van vandaag niet wil weten. De Franse filosoof Rousseau mag dan wijselijk oreren dat het verschil tussen mens en dier bestaat uit het gegeven dat mensen een keuze hebben en dieren niet. Waarom ze dan voor mij hebben gekozen en niet voor de andere feestgangers is mij onduidelijk. Gelukkig is het nieuwste boek van Dave Goulson ‘De vlucht van de hommel’ een groene pleister die me het ongelijk van Rousseau doet vergeven.

Tja, en verder? Ik geniet enorm van de natuur om me heen, van de Hortus in Leiden, de Haagse parken en de Zuid Hollandse duinen. Ik beschouw mezelf niet als een bekeerling. Maar ik kon een brede glimlach niet onderdrukken toen een collega me vertelde dat een opdrachtgever ervoor had gekozen de traditionele ‘eerste paal’ tijdens de start van de bouw in te ruilen voor ‘het planten van de eerste boom’. We gaan de goede kant op.

Overzicht